io.net

Over io.net (IO)

Wat is io.net (IO)?

io.net is een gedecentraliseerd rekennetwerk dat GPU's en CPU's bundelt van onafhankelijke datacenters, crypto-miningfarms en individuele hardware-eigenaren, en die capaciteit vervolgens verhuurt aan machine-learning-ingenieurs en andere kopers van rekenkracht. Kopers zetten gedistribueerde clusters op via een product genaamd IO Cloud, hardware-eigenaren koppelen machines via IO Worker, en boekingen, betalingen en treasury-activiteit worden afgewikkeld op Solana. Het project omschrijft zichzelf als een manier om schaalbare gedistribueerde clusters te bereiken voor een fractie van de kosten van vergelijkbare gecentraliseerde clouddiensten. IO is de native coin van het netwerk en de eenheid waarin uiteindelijk alle betalingen worden omgezet.

Officiële bronnen:

• Website: https://io.net
• Documentatie: https://io.net/docs
• Tokeneconomie: https://io.net/docs/guides/coin/io-tokenomics
• Proof-of-Work-verificatie: https://io.net/docs/guides/workers/proof-of-work
• X-account: https://x.com/ionet

Wie heeft io.net opgericht? (Geschiedenis)

io.net is medeopgericht door Ahmad Shadid en Tory Green. De eigen documentatie van het bedrijf beschrijft een ongebruikelijke oorsprong: vóór juni 2022 bouwde het team institutionele kwantitatieve handelssystemen voor de Amerikaanse aandelenmarkt en voor crypto, met bijna hoogfrequente strategieën die tickgegevens van meer dan 1.000 aandelen en 150 cryptocurrencies moesten monitoren terwijl meer dan 30.000 klantaccounts werden bediend. Het bouwen van dat backend bracht het team bij Ray, de opensourcebibliotheek voor gedistribueerd rekenen, die volgens de documentatie de bouwtijd van de infrastructuur terugbracht van meer dan zes maanden naar minder dan 60 dagen. Het overblijvende obstakel waren de kosten. De documentatie noemt NVIDIA A100-capaciteit die bij on-demand cloudproviders meer dan 80 Amerikaanse dollar per kaart per dag kostte, wat voor een zelfgefinancierd team een aanzienlijke rekening betekende. Dat kostenprobleem is wat het netwerk moest aanpakken.

Ahmad Shadid trad in juni 2024 terug als CEO, enkele dagen voor de lancering van het IO-token, en Tory Green, medeoprichter en toen COO, nam het roer over als CEO.

Hoe io.net werkt

Het aanbod komt van operators die hardware via IO Worker aan het netwerk koppelen. De vraag komt van gebruikers die GPU- of CPU-clusters configureren en uitrollen via IO Cloud, en er vervolgens taken op uitvoeren met vertrouwde tools zoals Jupyter Notebook en Visual Studio Code, waarbij Ray de verdeling van de werklast over de workers afhandelt.

Twee netwerklagen maken geografisch verspreide consumenten- en datacenterhardware bruikbaar als cluster. IO Tunnels gebruikt reverse tunnels om machines achter firewalls en NAT te bereiken. IO Network past mesh-VPN-technieken toe zodat nodes binnen een cluster elkaar betrouwbaar kunnen bereiken. Orkestratie wordt afgehandeld met standaard infrastructuurtools, waaronder Kubernetes, Prefect en Apache Airflow.

Omdat aanbieders anoniem zijn en zelf rapporteren, voert het netwerk elk uur een Proof-of-Work-controle uit op verbonden apparaten. De uitdaging is een hashpuzzel in de stijl die door Bitcoin wordt gebruikt en door Ethereum vóór de Proof-of-Stake-upgrade, gecombineerd met een controle of het apparaat daadwerkelijk over het opgegeven VRAM beschikt. De documentatie stelt dat het proces niet meer dan ongeveer 15 minuten per uur op een apparaat mag beslaan, en dat hardware die tijdens vermelding niet volledig beschikbaar is, kan worden uitgesloten van beloningen en van verhuur.

Financiële stromen zijn on-chain gebracht met een systeem dat het project TNE On Chain noemt, gebouwd op Solana. Boekingen, betalingen, terugbetalingen en IO-terugkopen worden on-chain vastgelegd, en fondsen worden tijdens een clusterreservering door smart contracts in escrow gehouden.

Belangrijke ecosysteemcomponenten

• IO Cloud, het kopersgerichte portaal voor het aanmaken, configureren, uitrollen en monitoren van GPU- en CPU-clusters, inclusief bare-metal- en Kubernetes-clusters.
• IO Worker, het aanbiedersgerichte portaal voor het onboarden van apparaten, realtime inkomsten, benutting en storingsbewaking.
• IO Explorer, een openbare statistiekenlaag met pagina's voor workers, clusters, inferenties, blokbeloningen, staking en een netwerkkaart die toont waar hardware zich geografisch bevindt.
• IO ID, een uniform accountdashboard voor gebruik, credits, facturering, uitgerolde clusters en IO Intelligence-abonnementen.
• Vertrouwelijke compute-attestatie, die Trusted Execution Environments en GPU-verificatie gebruikt voor werklasten die op hardware gebaseerde garanties nodig hebben.

Nut van het IO-token

IO is het afwikkelingsactivum van het netwerk. Kopers kunnen betalen in fiat, USDC of andere ondersteunde activa, maar betalingen worden achter de schermen omgezet in IO, en aanbieders kunnen kiezen om in IO te worden betaald of om inkomsten om te zetten naar USDC. De vergoedingsstructuur is bewust ten gunste van het token opgezet: er geldt een betaalvergoeding van 2% voor betalingen die in USDC worden afgewikkeld, zowel voor kopers als aanbieders, terwijl betalingen volledig in IO geen betaalvergoeding dragen. Er geldt een reserveringsvergoeding van 0.25% over de totale reserveringskosten voor rekenkracht aan beide kanten.

IO borgt ook het aanbod. Er moet een minimumbedrag worden gestaked als onderpand om een node te draaien en passieve beloningen te verdienen, met een extra staking-toewijzing per node voor houders die blootstelling aan beloningen willen. Stakingbeloningen worden niet automatisch herbelegd, en unstaking doorloopt een afkoelingsperiode van veertien dagen, waarin de afkoelende coins niet meetellen voor de stakingvereiste.

Het aanbod is beperkt tot 800 miljoen IO. 500 miljoen werd bij de lancering verspreid, en de resterende 300 miljoen wordt over 20 jaar uitgegeven als beloningen aan aanbieders en hun stakers volgens een desinflatoir schema dat in het eerste jaar begint bij bijna 8% jaarlijkse inflatie en na verloop van tijd geleidelijk daalt. De documentatie beschrijft ook een programmatische burn waarbij netwerkinkomsten worden gebruikt om IO te kopen en te verbranden.

Wat maakt io.net uniek?

De onderscheidende keuze is dat io.net Ray, een orkestratiebibliotheek die al wordt gebruikt voor grootschalige machine-learningtraining, behandelt als de native clustering-primitive, in plaats van een eigen scheduler te bedenken. Dat maakt het netwerk leesbaar voor ingenieurs die al gedistribueerd Python schrijven. De tweede onderscheidende keuze is de verificatiediscipline: uurlijkse Proof of Work plus VRAM-controles richten zich op het specifieke faalmechanisme van een permissieloze hardwaremarkt, namelijk aanbieders die overdrijven wat ze daadwerkelijk hebben. De derde is dat reserveringen, betalingen en terugkopen on-chain zijn gebracht, zodat de commerciële activiteit van het netwerk publiek controleerbaar is in plaats van alleen via een dashboard te worden gerapporteerd.

Hoe io.net verschilt van vergelijkbare projecten

io.net valt onder de categorie gedecentraliseerde fysieke infrastructuur, samen met netwerken als Akash Network, Render, Aethir en Nosana. Ze leiden allemaal inactieve of onderbenutte hardware naar kopers, en vergelijkingen tussen hen kunnen het best worden gemaakt op basis van wat elk documenteert in plaats van op marketing. De gedocumenteerde nadruk van io.net ligt specifiek op gedistribueerde machine-learningclusters, met Ray als uitvoeringsmodel, bare-metal- en Kubernetes-deploymentpaden, vertrouwelijke compute-attestatie voor gevoelige werklasten, en Solana als afwikkelingslaag. Netwerken die zijn voortgekomen uit rendering, containerhosting of inferentiewachtrijen optimaliseren voor andere taakvormen en bieden andere ontwikkelaarsinterfaces, dus de praktische vraag voor een koper is meestal welk netwerk de clustertopologie kan bieden die zijn taak nodig heeft.

Toepassingen van io.net

• Gedistribueerde GPU-clusters huren voor het trainen en fine-tunen van machine-learningmodellen.
• Inferentiewerklasten bedienen, inclusief serverloze inferentie via toepassingen die op het netwerk worden gehost.
• Batch- en parallelle rekenopdrachten die zich via Ray over veel workers verspreiden.
• Rendering-, simulatie- en pixel-streamingwerklasten die korte uitbarstingen van GPU-capaciteit nodig hebben.
• Inactieve hardware te gelde maken voor datacenters, miningfarms en onafhankelijke operators.

Hoe io.net beveiligd is

Beveiliging heeft hier twee afzonderlijke betekenissen. Het token en zijn financiële stromen worden beveiligd door Solana, waar het SPL-token zich bevindt en waar escrow, betalingen en terugkopen worden vastgelegd. Het rekennetwerk zelf wordt in plaats daarvan beveiligd door een economische en verificatielaag: nodeoperators moeten IO-onderpand storten om deel te nemen en te verdienen, uurlijkse Proof-of-Work-uitdagingen testen of geadverteerde hardware echt is en presteert zoals opgegeven, en apparaten die hun capaciteit beperken terwijl ze vermeld staan, kunnen hun geschiktheid voor beloningen en verhuur verliezen. Toegangscontroles, firewalling en een modulair ontwerp worden beschreven in de architectuurdocumentatie van IO Cloud, en vertrouwelijke compute-attestatie wordt aangeboden voor werklasten die isolatie op hardwareniveau vereisen.

Risico's en overwegingen

io.net is een marktplaats voor een commodity met zwaar gekapitaliseerde, gevestigde concurrenten. Het prijsvoordeel hangt af van een aanbod van onderbenutte GPU's dat overvloedig blijft, wat niet gegarandeerd is over hardwarecycli heen. Verificatie vermindert maar elimineert geen aanbiedersfraude, en een permissieloze hardwarepool kan niet de uptime- en supportgaranties bieden van een datacenter met één operator. De tokeneconomie brengt doorlopende emissies naar aanbieders en stakers over twee decennia met zich mee, dus de vraag naar rekenkracht moet groeien om deze te absorberen, en het burn-mechanisme hangt af van echte netwerkinkomsten in plaats van automatisch te zijn. Het project doorliep ook een leiderschapswissel vlak vóór de tokenlancering, een governancegeschiedenis die het waard is direct te lezen. Gestakede IO is onderworpen aan een afkoelingsperiode van veertien dagen voor unstaking, dus posities zijn niet direct liquide.

Waarom io.net ertoe doet

Toegang tot versnelde rekenkracht is een van de reële beperkingen voor machine-learningwerk, en de kloof tussen wat grote cloudproviders rekenen en wat inactieve hardware de eigenaar ervan kost, is breed genoeg om een markt te ondersteunen. io.net is een van de concretere pogingen om die kloof te dichten met tools die ingenieurs al gebruiken, en de keuze om boekingen en betalingen on-chain te publiceren maakt het gemakkelijker te controleren of een gedecentraliseerd rekennetwerk daadwerkelijk transacties uitvoert in plaats van alleen hardware te registreren.

Waar kun je io.net (IO) kopen?

IO is verkrijgbaar op een reeks gecentraliseerde beurzen en, omdat het een SPL-token is, op gedecentraliseerde Solana-beurzen en -aggregators. Bevestig vóór on-chain handelen het mint-adres van het token via de officiële io.net-website of de daar gepubliceerde explorer-link, aangezien Solana-tokensymbolen niet uniek zijn en nagemaakte mints veel voorkomen.

Bewaaropties na aankoop

IO is een Solana SPL-token, dus elke Solana-compatibele wallet kan het bewaren, inclusief browser- en mobiele wallets zoals Phantom en Solflare. Voor grotere saldi houdt een hardware wallet in combinatie met een Solana-interface de ondertekeningssleutels offline. Staken van IO tegen een node of voor beloningen gebeurt via de io.net-applicatie met een verbonden wallet, en het is goed te onthouden dat coins die de unstaking-afkoelingsperiode ingaan, niet meer meetellen voor de node-stakingvereiste totdat die periode is voltooid. Tokens op een beurs laten staan betekent dat de beurs de sleutels beheert.

Gerelateerde munten

• Akash Network (AKT)
• Render (RENDER)
• Aethir (ATH)
• Nosana (NOS)
• Bittensor (TAO)